18 februari 2011

en de naam is....




Http://www.gillberga-17.nl
Binnenkort staat de website voor de schilderkursus deze zomer (3 tm 9 juli) online. Ik zit nog te wachten op een webfont en vandaag liepen de laatste pagina's vertraging op door 1000+1 regeltelefoontjes over de kursus. Moest eerst.Dus misschien is de site nog niet helemaal af voor ons vertrek naar Zweden.
Let op het snickarglädje linksboven, geheel eigenhandig uitgesneden. 
Volgende post gaat over het woord snickarglädje.Sinds wij het gehoord hebben lukt het niet meer om het uit het hoofd te krijgen.



14 februari 2011

Op het www

Een domeinnaam vastgelegd voor onze website. Spannend!
Op  "alla hjärtans dag", alle harten dag, zo heet Valentijnsdag in Zweden.Van harte!
De spreuk van deze dag is: Is de aarde met Sint-Valentijn in het wit gehuld, dan zijn de weiden en akkers met vreugde vervuld.  
Eindelijk wordt het dan wat met mijn lavendelveld! En we krijgen dus enorm veel appels aan ons nieuwe appelboompje! Er is bij ons huisje een paar dagen geleden nl. nog verse sneeuw gevallen. Leuk in de herfst ook voor de elanden, die kunnen zich dan komen bezatten aan de valappeltjes.
Rare gewaarwording om opeens een domeinnaam te hebben. Alsof je nog meer bestaat dan nu. Belachelijk natuurlijk. Allemaal virtueel. Over een paar dagen onthullen we de naam, als we echt online zijn. Ik krijg door dat woord "claimen" toch een soort gevoel van landjepik. Je weet maar niet wie er opeens jouw naam ook leuk vindt en gaat claimen.Toch niet zo virtueel dat www misschien.
Ik zie nu dat Blogger dit bericht nog op de 13e zet. Over virtueel gesproken, het is toch echt de 14e hier en nu, maar misschien zit Blogger in een andere virtuele tijdszone?
Anyway, dan is het ipv Valentijnsdag de gedenkdag van Herlindis en Relindis van Aldeneik,twee zusjes die daar eigenhandig, sjouwend met keien en stenen uit de rivier, een kloosterkerk hebben gebouwd volgend de legende. Wij logeerden ooit in Aldeneik.Vanuit onze hotelkamer keken we uit op het prachtige romaanse kloosterkerkje van Harlindis en Relindis.

23 januari 2011

Winterstop klusdenken

 
Deze winter ging het weinig over Zweden. Een soort winterstop in het voelen en denken over, net als met onze volkstuin. Even niet denken aan alles wat je wil, moet, leuk zou zijn. Dat voelt lekker rustig, even afstand en pas op de plaats. Maar er hangt lente in de lucht, de mezen roepen al een paar dagen.
Vannacht heb ik, helemaal tegen mijn gewoonte in enkele uren wakend, weer een begin gemaakt met de eerste Zweedse bouwactiviteiten van het nieuwe seizoen. In mijn hoofd heb ik lijstjes gemaakt, en lijstjes gemaakt en lijstjes gemaakt. Van duizenden nieuwe klussen, aan te schaffen dingen, goede ideëen. 
- Hasse bellen voor hout voor de voorkant, 
- kozijnen in huis afwerken,
- de veranda opknappen. Robert vragen, of toch zelf doen?       
- Voor de 10e keer: dit jaar begin maken met een douchehuisje? Oh nee, eerst even ter plekke kijken tot waar de zon komt voor de zonnepanelen.
 -Veel rabarberjam maken,
- opzoeken of aardperen in onze klimaatzone kunnen groeien,
- zorgen dat Jan-Erik zijn troep opruimt,
- extra grind bestellen voor bij de schuur,
- Niet vergeten het haarspit en de haarhamer mee te nemen naar Zweden.
En zo voort, en zo voort. 
Het werkschrift van dit jaar ligt al klaar.
Of eens een keertje deze zomer een boekje lezen, zwemmen, bessen plukken, naar Kiruna of de Botnische Golf ?

20 januari 2011

Namen

Voor alle vrienden, vriendinnen en familie een begin van een blog over ons boerderijtje in Zweden.Wel of geen geschiedenis van ons huis en onze aankoop? Komt nog een keer. De kop moet er af.
Vandaag ben ik druk met het werken aan de website voor de schilderkursus van deze zomer. De keuze van de domeinnaam blijft een hangijzer.
Variërend van quasi leuk-grappig zoals "Hut-spot", "Villa Kakelbont", trendy, "South of Sunne", "halte Zuid", saai en truttig, "Eikenheuvel", "Zonzijde", "de Eland" hebben we nog niet de naam gevonden waar we 100% "yes!" bij voelen.
De naam moet lekker in de mond liggen, duidelijk zijn, nieuwsgierig maken en fijn voelen voor ons en de gasten.
Hoge eisen dus. Langzaam begint iets te rijpen.